Gdybym wyszedł chwilę później minął bym jej starych w drzwiach.

Byłem w tak dziwnym miejscu świata wewnętrznego, że odkąd wróciłem to teraz ten świat wydaje się nie istnieć. Raczej nigdy nie istniał, tylko przekonania, domysły, spekulacje i wyobrażenia wydawały się prawdziwe. Iluzja jaką tworzymy sobie na potrzeby istnienia każdego dnia jest uzależniająca. Naszym największym uzależnieniem w dzisiejszym świecie jest myśl. Uzależnieni od myślenia, ciągłego posiadania zdania nt. wszystkiego i wszystkich. Nie potrafimy żyć tak po prostu. Wszystkim musi sterować myśl, więc nie byt, świadomość, to coś co jest, ale nasze wyobrażenie na temat nas samych. Zwariował  ten, który wierzy w to co czyta. A reszta? Myśli, że nie myśli gdy myśli, że nie myśli. Ja wciąż w tym samy miejscu, próbuje znowu wydostać się z kolejnej pętli w życiu, jakby ziemia próbowała wydostać się z układu słonecznego. Gdy się obudziłem dom był pusty, a przynajmniej tak myślałem do momentu, aż nie podniosłem się z łóżka. Pokój gościnny w którym spałem był większy niż moje mieszkanie, więc czułem się w nim nieswojo.Wstałem, założyłem spodnie jeansowe i koszule w paski. Chętnie poczułbym miętę zamiast rumu Sapphire i gorzkiego cygara na końcu języka. Przypomniało mi się, że podawała mi to alko łyżeczką, na sutkach miała klipsy, kazała mi założyć smycz. Łańcuch wciąż leżał na łóżku. Otworzyłem drzwi do łazienki i zobaczyłem małego chłopczyka jak mył zęby. Zmrużyłem oczy i złapałem się za głowę. To uczucie obrzęku i przedawkowania tytoniu pojawia się ostatnio zbyt często. Chyba tylko ja byłem zestresowany tą sytuacją. Muzyka była tak głośno wczoraj, że wciąż czułem dudnienie w uszach, jakbym był na jakimś koncercie. On włożył swoją szczoteczkę do kubka i poszedł do swojego pokoju po drugiej stronie łazienki. Ostatni raz robię coś takiego – pomyślałem, nałożyłem sobie trochę pasty na palec, umyłem zęby i popatrzyłem się sobie w oczy. Osobowość to przedziwny twór, który tworzy się przez lata doświadczeń w naszym życiu. Jedni uważają, że jesteś szczęściarzem gdy w dzieciństwie nie spotkała cię jakaś trauma a drudzy, że życie jest zbyt skomplikowane, żeby nic tragicznego ci się nigdy przydarzyło. Gdy ona już się pojawi to masz 18 miesięcy na to, żeby wyjaśnić sobie samemu jak do niej doszło i coś zrobić, żeby już więcej taka sytuacja się nie powtórzyła. Jeżeli tego nie zrobisz w tym czasie, ta część ciebie z wtedy przesunie się do nieświadomości i będzie się manifestowała w twoim życiu raz po raz, przypominając ci o twojej przeszłości. Jest jeden sposób, żeby zapomnieć o tym kim jestem – pomyślałem, ale to niebezpieczne w świecie pełnym masek i osobowości, które chcą tylko przeżyć życie na instagramie i fejsbuku. Wyszedłem z łazienki, poszedłem do kuchni, nalałem sobie wody i usiadłem przy blacie. Po chwili ten chłopczyk wyszedł z pokoju i usiadł obok mnie. Nic nie zjesz – zapytał po chwili. Nie jestem głodny, ale ty powinieneś – odpowiedziałem. Idziesz do szkoły? Lisa mnie powinna zawieźć. Napisała mi, że zaraz tu będzie. Pamiętam jak mówiła mi wczoraj, że zniknie wcześnie rano. Dobra! Na co masz ochotę? Na ciastka!Pół godziny później miał już ciastka na talerzu.Lisa pojawiła się pół godziny później. Ty tutaj wciąż jesteś?Kto je ciastka na śniadanie – spojrzała na mnie z uśmiechem. Chodź bo spóźnimy się do szkoły. Podwieźć Cię? Nie! Muszę posprzątać – odpowiedziałem z takim samym uśmiechem. Tylko zamknij za sobą drzwi. Chciałbym powiedzieć, że wiem w co się pakuje każdego dnia, jak każdy być pewnym nie tylko śmierci. Obawiam się jednak, że pomimo to, że z czasem wiedzy na temat życia mam coraz więcej efekt Dunninga-Krugera sprawia, że zaniżam ocenę swoich umiejętności, aby wciąż móc czerpać z tego źródła i rozczarowywać innych ludzi gdy mówią mi, że jestem wyjątkowy. Wyciągnąłem najdroższą whisky z barku, walnąłem szota, rzuciłem szklanką o podłogę i starałem się złapać ten moment w którym rozpada się na części, ale nasze poczucie czasu mi na to nie pozwoliło. Wszystko wydarza się zbyt szybko, a ja zapominam o tym pamiętać. Gdyby wyszedł chwilę później minął bym jej starych w drzwiach.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Comments (

0

)

%d blogerów lubi to: