Gdzie są wszyscy?

Kilka lat temu przypadkiem w poszukiwaniu playboya na lotnisku w Nowym Jorku, rzuciłem wzrok na magazyn naukowy na którego okładce było to pytanie. Rozglądnąłem się wtedy dookoła na wszystkich, pomyślałem o ludziach jakich poznałem w swoim życiu do tej pory, jakby to była jakaś jedna grupa charakteryzująca się tylko tym, że mnie zna, wziąłem ten […]

Czytaj dalej Gdzie są wszyscy?

Gdy kobieta spotyka się z mężczyzną który lubi być sam, jedno z nich się zmieni nie do Poznania.

Poznałem ją przez aplikacje sympatia. Od początku czułem, że to jedna z tych, które boją się przypadkowego seksu, narkotyków i wydawania pieniędzy bez sensu. Na całej twarzy miała piegi. Jej oczy na zdjęciu głównym na profilu mówił do mnie boję się, choć ona wydawała się pewna siebie gdy pisała, że chce się spotkać w połowie […]

Czytaj dalej Gdy kobieta spotyka się z mężczyzną który lubi być sam, jedno z nich się zmieni nie do Poznania.

Pamiętam, że jak wracałem z powrotem widziałem wszystko podwójnie. Berlin to przedziwne miejsce.

Nagle pojawiła mi się jej wiadomość na Messenger – nie widziałam Cię już rok! Muszę popatrzeć na jej zdjęcie bo zapomniałem jak wygląda – pomyślałem i roześmiałem się w duchu. Odbierz mnie z lotniska w czwartek! Mam dla ciebie niespodziankę ze Szwecji – dodała po chwili. Przez rok wysłała mi zdjęcia w bieliźnie i teksty […]

Czytaj dalej Pamiętam, że jak wracałem z powrotem widziałem wszystko podwójnie. Berlin to przedziwne miejsce.

Opowiadania z Akademika#2

Nie lubię przerywanego snu.Słyszę stukanie obcasów na korytarzu. A może mi się to śni ? Wyobrażam sobie jak ta czarna w kręconych włosach i spódnicy z zamkiem z tyłu stawia krok za krokiem. Puk! Puk! Słysze stukanie do drzwi. Otworzyć ? Kto to może być o 8 rano? Stukam się w czoło ! Przypominam sobie […]

Czytaj dalej Opowiadania z Akademika#2

To nie jest ani smutny, ani nawet melancholijny tekst. To kolejny tekst w świecie pełnym smutku i melancholii.

Znowu siebie lubię – myślę o tym gdy patrzę na siebie w lustrze i zastanawiam się co poszło nie tak, że przestałem się lubić – tylko przez chwilę. Zaraz zapominam o całej sprawie, sięgam do lodówki po małe jasne i włączam jakiś film w stylu pojechał na koniec świata i pije wódkę z chińczykami … […]

Czytaj dalej To nie jest ani smutny, ani nawet melancholijny tekst. To kolejny tekst w świecie pełnym smutku i melancholii.